لوازم آرایشی و مواد محافظت کننده پوست

عوارض جانبی :

واکنش یا حساسیت به مواد محافظت کننده پوست بستگی دارد به شرایط پوست و سیستم ایمنی بدن . یک پوست سالم سد بسیار خوبی برای تعداد زیادی از موادی که روزانه با آن در تماس هستیم ، می باشد . اگر پوست بیش از حد خشک و یا به هر دلیل زخمی باشد ، این منافذ باعث کاهش اثر حفاظتی این سد می شوند . واکنشهای پوستی تحت دو عنوان درماتیت تماسی آلرژیک یا تحریکی تقسیم بندی میشوند.

درماتیت تماسی تحریکی :

احساس سوختگی ، گزش ، خارش و قرمزی ممکن است علائمی از تحریک پوست توسط یک محصول باشد . صابون حمام ، ضدعفونی کننده ها ، ضدعرق ها ، مواد آرایشی چشم ، مرطوب کننده ها ، مواد فرکننده دائمی مو و شامپو ها شایعترین تحریک کننده های پوستی هستند .

حتی آب هم می تواند یک پوست بسیار خشک را تحریک کند . درماتیت تماسی تحریکی خیلی شایعتر از درماتیت تماسی آلرژیک است .

درماتیت تماسی آلرژیک :

بعضی از مردم به یک یا چند جزء ترکیبی خاص در یک ماده حساسیت دارند . علائم شامل قرمزی ، تورم ، خارش و تاولهای آبدار می باشند . اگرچه گاه ممکن است چندین روز طول بکشد تا علائم ظاهر شوند ، این افراد هر زمان در معرض این مواد قرار گیرند واکنش نشان خواهند داد .

علل شایع بوجود آمدن این واکنشها :

خوشبو کننده ها ، نگهدارنده ها و لانولین ، اجزائی هستند که معمولا“ در مواد آرایشی یافت می شوند و اغلب باعث مشکلات پوستی می گردند .

خوشبوکننده ها یا عطرها :

این مواد بیش از سایرمواد دیگر می توانند باعث درماتیت های تماسی آلرژیک شوند .. بیشتر از 5000 رایحه مختلف در محصولات آرایشی استفاده می شوند . از شایعترین آنها می توان به آبهای آرایشی ، عطر ، ادکلن ، پودر حمام ، کاغذ توالت ، صابون ، شامپو و مواد نظافتی منزل اشاره نمود .

محصولاتی که برچسب بدون بو یا غیرمعطردارندممکن است درواقع محتوی رایحه ای باشند تا فقط بوی مواد شیمیایی دیگر رابپوشاند . یک محصول را وقتی بدون عطر مینامیم که هیچ گونه ماده ای جهت خوشبو کردن آن اضافه نشده باشد . بعضی از واکنش ها به مواد بودار زمانی ایجاد می شود که پوست در معرض نورآفتاب باشد .

مواد نگهدارنده :

دومین عامل شایع واکنش های پوستی مواد نگهدارنده ای است که به محصولات آرایشی اضافه می گردند . این مواد از رشد باکتریها و قارچهایی که باعث عفونت های پوستی می شوند جلوگیری می کرده و مانع از خراب شدن بوسیله اکسیژن و نور میشوند. مواد آرایشی که حاوی آب هستند باید دارای یک نوع نگهدارنده باشند . مصرف کننده هایی که به یک ماده نگهدارنده واکنش نشان می دهند الزاما“ نباید به مواد دیگر هم واکنش نشان دهند .

لانولین :

لانولین در مواد آرایشی و مواد محافظت کننده پوست بعنوان یک ماده آراینده پوست استفاده می شود . بعضی از افراد هنگام استفاده از مواد حاوی لانولین دچار تورم و خارش و قرمزی روی پلک ها می شوند .

خیلی از محصولات که برچسب کم آلرژی زا دارند حاوی لانولین هستند .

مواد محافظت کننده پوست :

این محصولات برای حفظ سلامتی پوست بوجود آمده اند که شامل مواد منقبض کننده ،مرطوب کننده ها وضدآفتاب ها می باشند .

مواد منقبض کننده :

این مواد باعث از بین بردن چربی و صابون باقیمانده روی پوست می شوند . آنها معمولا“‌ خشک کننده بوده و ممکن است شامل آب ، الکل ، پروپیلن گلیکول و سالیسیک اسید باشند . افرادی که پوست خشک ، حساس و تحریک پذیر دارند ممکن است با مصرف این مواد دچار خارش ، سوزش و مورمور شوند .

مرطوب کننده ها :

پوست خشک دچار ترک خوردگی ، چروکیدگی و از دست دادن اثر حفاظتی بدن در مقابل نفوذ میکروبها شده که این امر می تواند باعث ایجاد درد و خارش گردد .

مرطوب کننده ها مانع از دست دادن آب توسط ایجاد یک لایهء روغنی روی پوست می شوند . این مواد می توانند آب موجود در پوست را حفظ کنند و یا آب را از لایه های داخلی تر پوست به لایه خارجی جذب نمایند . موادی که مانع از دست دادن آب پوست می شوند شامل پترولاتوم ، روغن معدنی ، لانولین و محصولات سیلیکون میباشند . موادی که آب را جذب می کنند نیز شامل گلیسیرین ، پروپیلن گلیکول ، پروتئین ها و بعضی ویتامین ها هستند .

ضدآفتاب ها :

ضدآفتابها موادی هستند که نور را جذب یا منعکس و یا پراکنده میکنند. مواد شیمیایی جذب کننده نور شامل استرهای پابا و سیناماتها می باشند . افراد ممکن است به هر کدام از این مواد آلرژی داشته باشند ولی آلرژی به هردو ماده نادر است. ضدآفتابهای فیزیکی نیز ضدآفتابهایی هستند که فاقد مواد شیمیایی می باشند. از ضدآفتابهای فیزیکی می توان به دی اکسیدنیتانیوم اشاره نمود . تا بحال آلرژی نسبت به ضدآفتابهای فیزیکی گزارش نشده است .

مواد بهداشتی شخصی :

این مواد که کمک می کنند تا پوست و مو تمیز و خوشبو شوند شامل تمیز کننده های پوست ، شامپوها ، نرم کننده ها و ضد بوها (ضد عرق ها ) هستند .

تمیز کننده های پوستی :

صابون ها ، پاک کننده ها و مواد کف کننده موادی هستند که کثیفی و روغن بدن و باکتریها را ازبین برده و مانع از ایجاد بو و عفونت نیز می شوند . مصرف زیاد این مواد می تواند باعث خشکی بیش از حد پوست شده و خارش را تحریک کند . افراد با پوست خشک باید از پاک کننده های بدون صابون یا کم صابون استفاده کرده و هرچه کمتر از صابون و حمام کردن و یا دوش گرفتن با آب سرد استفاده نمایند . همچنین در این افراد استفاده از مرطوب کننده ها نیز توصیه می شود .

صابون ها نیز در انواع مختلف تولید می شوند . صابونهای ضدبو از یک عامل ضدباکتری استفاده می کنند تا بوها را کاهش دهند ولی ممکن است تحریک کننده باشند . صابونهای زیبایی شامل پاک کننده های مصنوعی بوده و معمولا“ کمتر باعث خشکی و تحریک می شوند .

شامپو ها :

شامپوها ، کثیفی ها و چربی ها را از پوست سر پاک نموده و کمک می کند تا مو بهتر با آب شسته شود . واکنش های آلرژیک به شامپوها نادر است ، زیرا زمان تماس آنها با پوست کم می باشد .

شامپوهای مختلفی وجود داردکه از میان آنها می توان به انواع ذیل اشاره نمود : شامپو بچه که چشمها را تحریک نمی کند . شامپوهای نرم کننده که تا حدودی موها را تمیز کرده و نرم می نماید . شامپو برای موهای چرب که چربی را از بین می برد و شامپو برای موهای آسیب دیده یا بیمار که ph مخصوص برای جلوگیری از آسیب بیشتر دارند .

نرم کننده ها :

گاه بعد از شامپو زدن از نرم کننده ها استفاده می شود تا موها را براق کرده ، شانه زدن و مرتب کردن آنرا تسهیل نماید . این مواد معمولا“ باعث واکنش های پوستی نمی شوند .

ضدبو و ضد عرق ها :

ضدبوها یا خوشبو کننده های بدن باکتریها را از بین برده ، بوی مطبوعی بجا میگذارند. ضد عرق ها مانع عرق کردن می شوند . بو یا رایحه داخل ضدبوها و نمک های آلومینیوم داخل ضد عرق ها بندرت باعث مشکل می شوند .

مواد آرایشی ناخن ها :

مواد آرایشی ناخن ها برای رنگ کردن یا بطور مصنوعی بلند کردن طول آن استفاده می شوند .

رنگ ناخن ( لاک)   :

لاکها می توانند ایجاد درماتیت تماسی آلرژیک کنند . آلرژی به لاک ناخن ممکن است به شکل بثوراتی در ناحیه انگشتان ، پلکها ، صورت و یا گردن شخص ظاهر گردد . این افراد می توانند از لاک ناخنی استفاده نمایند که خاصیت حساسیت زدایی کمتری دارد ( نوع هیپوآلرژیک ) .

افرادی که ناخن های خود را مانیکور و رنگ می کنند نباید پوست قسمت پائین ناخن را بریده یا بکنند . زیرا این ناحیه از عفونت جلوگیری کرده و سلولهای ناخن ساز را حمایت می کند .

ناخن مصنوعی :

تخیل ناخن بلند می تواند با ناخن های پلاستیکی به حقیقت بپیوندد که کل ناخن یا انتهای آن را می پوشاند . این ناخنهای مصنوعی توسط نوعی چسب چسبیده می شوند که ممکن است حاوی متاکریلات باشد که یک آلرژن شناخته شده است. چسبهای فاقد متاکریلات می توانند باعث جداشدن ناخن از بستر آن گردند . وسایل اصلاح ناخن هم حاوی همین نوع چسبها هستند .

ناخن های کاشته شده :

استفاده طولانی مدت از ناخن های کاشته شده می تواند باعث واکنشهای دردناک و جدی شوند که شامل عفونت پوست اطراف ناخن و از دست دادن یا لق شدن ناخن ها و ایجاد حساسیت می باشد .

خانمهایی که از ناخن های مصنوعی یا کاشته شده برای مدت طولانی استفاده می کنند ممکن است متوجه شده باشند که ناخنهای واقعی آنها نازک و کدر و .... شده . متخصصین پوست به این افراد که بطور مرتب از ناخن مصنوعی استفاده می کنند توصیه می کنند که هر سه ماه آنها را کنده و اجازه بدهند ناخنهایشان استراحت نماید .

خلاصه :

لوازم آرایشی و مواد محافظتی پوست قسمتی از بهداشت و نظافت روزانه هستند . به ندرت مشکلاتی از استفاده این مواد ایجاد می شود . متخصص پوست شما می تواند به سؤالات شما پاسخ داده و اطلاعات اضافی در زمینه طرز استفاده صحیح از این مواد را به شما بدهد .

/ 0 نظر / 6 بازدید